Belasting verdubbelen terwijl doelen niet worden gehaald?

In dit artikel:

De Unie van Waterschappen zegt dat een verdubbeling van de waterschapsbelasting tot 2050 onvermijdelijk is, maar dat besluit roept veel vragen op over het eigen verleden van de waterschappen. Inwoners krijgen opnieuw een forse rekening gepresenteerd terwijl jarenlang onderhoud, modernisering en verbetering van de waterkwaliteit ondergeschikt leken. Veel rioolwaterzuiveringen dateren nog uit de jaren ’80 en lopen tegen het einde van hun technische levensduur; het waterschap Hollandse Delta erkent dat technische vernieuwing en onderhoud versnipperd en achterstallig zijn aangepakt.

Een inventarisatie in Zuid-Holland laat zien dat na vijftien jaar en honderden miljoenen euro’s aan investeringen nog geen enkel waterlichaam aan de Europese normen voldoet en dat bijna 60% van de geplande maatregelen niet is uitgevoerd. Dat voedt het onbegrip: waarom hoger belasten als doelstellingen niet worden gehaald en veel problemen niet eerder structureel zijn opgelost?

Ook de verdeling van de lasten staat ter discussie: huishoudens en het mkb dragen steeds meer bij, terwijl agrariërs van lastenverlagingen profiteren. Klimaatverandering en waterveiligheid rechtvaardigen investeringen, maar burgers verwachten eerst heldere verantwoording over het ontstaan van het achterstallig onderhoud, concrete plannen voor efficiëntie en prioritering van maatregelen. Zonder die uitleg blijft het beeld bestaan van organisaties die jarenlang achter de feiten aanliepen en nu de rekening doorschuiven naar de belastingbetaler.